Ruža Daničić, članak
Predgovor
Maye s tri kotača broje vrijeme kroz vjekove do najmanje jedinice hunaba, upisanog u gradove, hramove, igrališta, bunare-cenote, korita rijeka i katastar polja,Venera, njihova zvijezda sa neobičnom putanjom i pojavljivanjem na Nebu u zoru i veče, kao nit-vezilja, slaže najtočnije kalendare do naših dana – lunarni, solarni,Venerin i sveti Tholkin; u Chitzen-Itzi velika aždaja, krilata zmija plazi stepenicama boga mudrosti -Kukulkanove piramide u jutro i u večernjem zalasku Sunca, poigravajući se sa Kastorom i Poluksom u strahu od Gevinde, zapisuje vječne kalendare na zlatnim i srebrnim kolutovima – sek., min., sate, dane i godine kroz tisućljeća;drevna Nasca-civilizacija na Peruanskoj visoravni između rijeka Nasca i Ingenio očarava sa misterioznim linijama i figurama majmuna, kita, psa, kolibra, ptica, brazilskim paukom Ricineli – poznata kao igla i konac, koje je Njemica Maria Reiche od 1932.g. izučavala i utvrdila, da su se koristile za astronomska promatranja; Stonheng-zvjezdani opservatorij okreće dva kotača vremena, kameni i drveni, otkucava i odbrojava izlazak i zalazak Sunca za ljetnog i zimskog solsticija danju i Mjeseca noću, u megalitskim yardima, pisci Nacional Geographica navode, da se smješe između kamenih trilita poput grude maslaca, izgledaju kao fatamorgana u magli ili poput vremenske pukotine u neki drugi svijet; „Palača Boyna“ u Irskoj i Maklavun u Istri poravnavaju ulaze u svete posmrtne hramove sa zrakama Sunca;
